Een mandje haken van henneptouw, lekker robuust en puur natuur

Op zoek naar een mandje om wat spullen in op te bergen, kwam ik via Google vooral dingen tegen die ik niet echt mooi vond. Ik wilde graag iets wat een beetje flexibel was van vorm, maar toch ook weer stevig genoeg. En ik zocht iets van natuurlijk materiaal, liefst iets lokaals zelfs, iets wat bij wijze van spreken van een paar straten verderop zou komen.

Terwijl ik mijn gedachten liet gaan over mijn wens en de uitdaging om die wens te vervullen, herinnerde ik me de mogelijkheid om een mandje te haken. Dat leek me wel wat. Zo hoefde ik alleen nog het materiaal te vinden en dan kon ik een mandje haken en was mijn probleem opgelost.

Omdat ik een stevig mandje wilde, wilde ik er geen wol voor gebruiken. Ik dacht vervolgens aan sisal, of een ander soort touw. Een lokale oplossing zou hennep zijn. Op zoek naar touw van hennep vond ik via Bol.com een leverancier van touw van 3 mm dik. Ik plaatste een bestelling voor 3 bollen. En vol spanning wachtte ik af.

Ik was blij verrast toen ik de doos opende en het touw onderzocht. Het heeft een mooie robuuste uitstraling, is niet te licht en niet te donker van kleur en bovendien soepel genoeg om te haken. Met haaknaald nr 7 ging ik aan de slag en begon ik met het mandje haken.

Omdat de kast waar ik het mandje in wilde 30 cm diep was, haakte ik eerst een ronde onderkant van iets minder dat 30 cm doorsnee. Vervolgens begon ik aan het opstaande gedeelte. Door om en om een halve vaste en een half stokje te haken, ontstaat er een mooie afwisseling van steken. Door steeds bij de volgende ronde te zorgen dat de halve vaste boven het halve stokje uitkomt en andersom is het resultaat robuust en elegant tegelijk.

Op de foto boven dit artikel zie je hoe ver ik nu ben. De hennep is weliswaar vrij soepel voor touw, maar toch een stuk stugger dan wol en daardoor gaat het haken wel wat langzamer. Door dat stugge kost het haken ook wat meer kracht dan gewoonlijk en ik na een paar uur merkte ik dat mijn vingertop gevoelig werd en ik beter een pauze kon nemen als ik geen blaar wilde.

Rustig aan dus, stukje voor stukje. En dan heb ik binnenkort een mooi mandje gehaakt.